جولای 12, 2020

جنایتِ سنگین در سنگین

جنایتِ سنگین در سنگین

ابو صهیب حقانی:

هلمند گویا نامش با خون و قیام گره خورده است نامش با قربانی و تیکه و پارچه شدن جگرگوشه‌هایش پیوند خورده و گویا قرار نیست این خطه دلاور دلان و سرزمین غیورمردان کفرشکن گاهی آرام و قرار داشته باشد؛ اینک ادارهٔ غلام هیچ چیز برایش باقی نمانده که دست به فاجعهٔ وحشتناک در هلمند زد و باردگر در سنگینِ آن مرتکب جنایت سنگین شده است.
آنچه در سنگین رخ داد جنایت اول و آخر غلام‌پیشگان نبوده و شاید نباشد چرا که آن اداره گویا گمارده شده تا به هر شکلی از اشکال مردم بکشد، قتل عام کرده فاجعه خلق کند، ایادی اجیر گویا تنها چیزیکه از استاذان خارجی خود آموخته‌اند وحشت و دهشت بوده و گویا قسم خورده‌اند بر زن و مرد هلمندی، پیر و جوانش و طفلکان خردسالش هرگز رحم نکرده و فقط بکشند و سلاخی کنند، ویران کرده و آتش بزنند، خانه بسوزانند و جگر کباب کنند اما …
تا به کی؟
تا به کی این غلامان دون همت و همه چیز باخته مرتکب چنین فجایع می‌شوند، تا به کی با خون ملت بازی کرده و اینگونه قصد جان مردان و زنان نازنین کشور را می‌کنند، اینها مگر تا کجا قرار است جنایت کرده و آدم سلاخی کنند، اینها مگر خود را چه نامیده در حالیکه امریکا اکنون از آنها برائت می‌جوید بازهم بخاطر دلخوشی خارجیان افغان کشی می‌کنند غیرت رزمیدن با مجاهدین را نداشته و فقط زورشان به انداخت‌های کورکورانه بر خانه‌های ملکی و کشتن افراد غریب و بیچارهٔ افغانستان می‌رسد آیا گاهی با خود اندیشیده‌اند که دارند چه جنایت بزرگ و هولناک تاریخی را به نام بدنام خود ثبت می‌کنند؟؟؟
بدتر از جنایت این جانیان بشر و انسانیت و دشمنان صلح و آرامی کشور؛ اینست که هم مرتکب جنایت شده و هم جنایت را با الفاظ غلط، دلایل واهی، گفته‌های بی‌اسناد و چیزهای آماتوری و بی‌ثبوت وقیحانه شرم نکرده آنها را به گردن مجاهدین ‌می‌اندازند؛ فکر کرده‌اند که گویا می‌توانند با چنین اعمال زشت و ضد انسانی لکه‌های بدنامی خود را از چهره منفور و کریه‌شان پاک کنند؛ سخنگویان ریموتی دشمن و رسانه‌های زرخرید آن طوفانی از دروغ به پا کرده و به روز روشن در چشم مردم خاک می‌اندازند و جنایت را ضمن توجیه به گردن حریف می‌اندازند و فکر می‌کنند مردم اینقدر ساده‌اند که فرق جعل و حقیقیت را نمی‌دانند و یا نمی‌توانند بکنند کاش گاهی شرم می‌کردند و به جای فریاد کشیدن‌های بیجا و اشک تمساح ریختن‌های نمایشی شرمندگی خود در دنیا و آخرت پیش خدا، خلق و حامیان خارجی‌شان بیان نموده و سنگین‌تر از جنایت را با دروغ پراکنی مرتکب نمی‌شدند.
لله‌الحمد از همان ابتدای حادثهٔ دلخراش دیروز امارت اسلامی در چندین نوبت از طریق سخنگویان اعلان کرد که جنایت سنگین واقعا هولناک و ما برای تحقیق و بررسی حادثه و ارایه جزئيات آن حاضر هستیم با تمام دنیا حرف بزنیم و رسانه‌های داخلی و خارجی می‌توانند به ساحه آمده و از نزدیک حادثه را تعقیب و بررسی کنند و بدون هیچگونه فشار به مردم دنیا و ملت مظلوم و عزیز افغانستان توضیح بدهند که ادارهٔ کابل چگونه مثل شتر دیوانه دست به هر جنایت جنون‌آمیز می‌زند تا خود را در چشم اربابان خود خوب نشان داده و برای خود با قتل بیگناهان مورال بخرد!؟
ادارهٔ یوناما و مدعیان حقوق بشر و غیره کجایند که بر چیزهای خیالی و تراشیده‌های مغرضانهٔ ادارهٔ کابل در مورد طالبان طومارنامه‌های تفصیلی از نقض حقوق بشر و تلفات ملکی، آمارهای خودساخته ترتیب می‌دهند چرا نمی‌آیند واقعیت‌های عینی جامعه زجرکشیدهٔ کشور را از نزدیک مشاهده، و چرا بر جنایات سنگین ادارهٔ کابل لب به اعتراض نمی‌گشایند؟؟؟
در شرایط حساس فعلی که همه دنیا متوجه پروسهٔ مذاکرات و اجرای معاهدات قطر در کشور است آیا چنین حمله‌های دردناک و حوادث خبرساز معنی غیر از این می‌رساند که ادارهٔ کابل غرض فریب افکار عامه را داشته و با چنین صحنه‌سازی‌های دلخراش در پی خریدن چند روز بیشتر اقتدار پوشالی خود است!؟
باید گفت خون این مظلومان بی‌پاسخ نمی‌ماند اما دیگر به همه معلوم شده است که چه کسانی مانع صلح و امنیت سراسری و واقعی در کشور بوده و چگونه دشمنان صلح و آبادی افغانستان به جای برون‌رفت از حوادث دردناک کشور، مشکل و موانع ایجاد کرده و مردم عزیز افغانستان را از خواسته‌های برحق و مشروع‌شان دور نگهداشته و یا محروم می‌کنند.
به امید آزادی کشور و آمدن امنیت سالم در سرتاسر کشور مظلومم.

Related posts